تبلیغات
空手道 گنابادرزم 空手道 - راز موفقیت در هنر رزمی كاراته (منبع انرژی در فن كاراته)
Gonabadrazm

راز موفقیت در هنر رزمی كاراته (منبع انرژی در فن كاراته)

نویسنده: رئیس انجمن سه شنبه 21 تیر 1384 ساعت 04:07 نظرات

چگونه در كاراته انرژی تولید میشود؟
عقیده پایه بر این است كه تمام بدن باید از یك خط انرژی، هماهنگ و منطبق گردد. انرژی از پاها به ران و سپس به بدنه و از آنجا به بازو، بدون هیچگونه اضافه و كم شدنی در قسمت راست بدن افزایش پیدا می كند.
اساسا، قدرت كاراته باید از درون به بیرون ظهور پیدا كند؛ بازوها و پاها از مركز بدن به حركت در می آیند و فقط نقش ابزار تماس را بر عهده دارند. با تمرین صحیح شما قادرید با كمترین كوشش بدنی، انرژی بیشتری ایجاد كنید.

منبع انرژی در فن كاراته
1. ذهنی: برای حداكثر استفاده از قدرت جسمانی، داشتن كنترل ذهنی امری الزامی محسوب می شود. كنترل ذهنی، خود بر دو بخش است.
الف: احساسات پا برجا
بدون احساسات پا بر جا نمی توانیم تنفس مان را كنترل كنیم. انقباض  و انبساط عضلاتمان را زمانبندی كنیم و انرژی را به مفاصلمان انتقال دهیم. در مبارزات سخت شكست می خوریم و توانایی تطبیق با تغییرات را نخواهیم داشت.
ما راههای متفاوتی را برای كنترل احساسات پابرجا به شما می آموزیم: به وسیله كنترل تنفس، در ابتدا به شما یاد می دهیم كه چطور تنفس را در شكم نگه دارید. هنگامی كه نفس بالا می آید علاقه مند به برانگیختگی و تهاجم هستیم و بازوان خود را به طور مستقل از بدن به حركت در می آوریم. با تكرار زمانبندی تمرینات، اعتماد به نفس خود را افزایش می دهیم، ما یاد می گیریم كه در پاسخ به هر حمله ای به تواناییمان اعتماد داشته باشیم و این موضوع خود سبب ایجاد احساسات پابرجا می گردد.
در كومیته می آموزیم كه از ناحیه پا عكس العمل نشان دهیم. در این هنگام ذهن خود را در جای مخصوص (پاها) متمركز می كنیم و از فكر كردن به جزئیات، آن را بر حذر می داریم؛ سپس به آرامش می رسیم. همچنین می توان چنین گفت كه چشمها به جای اینكه در جزئیات مسائل دقیق شوند از زاویه دیگر به آن می نگرند، ( پاها یك انتخاب طبیعی هستند. زیرا ما حركت را از پاهایمان آغاز می كنیم. وقتی پا به حركت درآید به پیروی از آن بدن نیز حركت می كند. حتی در قدم زدن منظم چندان مهم نیست كه ما چطور دستهای خود را حركت می دهیم چرا كه بدن تحت تاثیر حركت دستها نیست ولی زمانی كه پا حركت می كند بقیه اعضای بدن نیز از آن پیروی می كند). این شبیه به مدیتیشن است؛ شما حواس خود را روی یك كلمه و یا یك موضوع متمركز می كنید و آنگاه ذهن شما نسبت به همه چیز آگاهی دارد. به عكس این وضعیت زمانی است كه شما با چشمهایتان می بینید، حركت می كنید و یا با بدنتان واكنش نشان می دهید. ما با این كار ذهنمان را نسبت خیلی از اختیاراتی كه حریفمان دارد و خیلی از اختیاراتی كه خودمان برای واكنش نشان دادن داریم، تقسیم می كنیم. این نوع حركت سبب اختلال ذهن، ایجاد تردید و از دست رفتن كنترل جسمی می گردد. در مسابقه، دفاع شخصی و یا هر رقابت ورزشی دیگر، شما دچار حالتی می شوید كه (خفگی) نام دارد. در این حالت ورزشكار نمی تواند تواناییهای خود را بروز دهد و این دلیلی ندارد جز از دست رفتن كنترل احساسی.
ب: كنترل (كی) یا انرژی ذهنی
انرژی ذهنی، تنفس، هماهنگی خوب، قدرت اراده، قدرت تصمیم گیری و تصور ذهنی، همگی بسیار به یكدیگر مرتبط هستند.
بدون داشتن (خطوط) خوب، كی شما روان نیست. هنگامی كه تنفس شما به زمین فشار می آورد، كی قدرت اراده شما بوسیله خط فن از پایین به بالا می آید. سپس تمامی عضلات در جهت اجرای فن منقبض می شوند و نیروی جنبش آن رهسپار هدف می گردد. فن بدون كی می تواند زیبا هم باشد اما آن به رقص شباهت دارد. آنجا نه انرژی ای به چشم می خورد و نه نیروی جنبشی كه بسوی هدف حركت كند. فن در این حالت موثر نیست.
2. قدرت جسمانی
الف: استفاده از نیروی بیرونی
بر پایه اصول عمل و عكس العمل: ما برای اعمال فشار پا چرخش به سطح خارجی، از خود بدن استفاده می كنیم و عملكرد بدن و فن، حاصل عكس العمل سطح است. فشار و چرخش قویتر، باعث افزایش انرژی در فن و بدن می شود. در بیشتر موارد كه انرژی به سطح و یا زمین میرسد ما در حالت ایستاده هستیم در حالی كه آن می تواند صندلی ای باشد كه بر روی آن نشسته ایم و یا دیواری كه به آن تكیه زده ایم. مقصود ما از استفاده نیروی خارجی، وضعیت بدن و تنفس است.
ب: تحرك بدنی
قدرت بدلیل تاثیرات متقابل تحركات بدنی زیر، تولید می شود و انتقال پیدا می كند:
1. جابه جایی بدن
2. چرخش بدن
3. نوسان بدن
4. پایین كشیدن بدن
5. بالابردن بدن
6. آونگ بدن
* جابجایی: طی كردن فاصله و ایجاد انرژی جنبشی به فن. سبكهای اصلی شامل فومی آشی(گام برداشتن)، یوری آشی(سرخوردن)، و سوگی آشی(جابه جا شدن) هستند.
* چرخش: برای فنون با فاصله متوسط استفاده می شود.
* نوسان: برای فنون با فاصله كوتاه استفاده می شود. آن یك حر كت ناگهانی از ناحیه باسن است. به این ترتیب كه باسن اندكی می چرخد و سپس به حالت اصلی باز می گردد.
* پایین كشیدن: این سبك برای فنون بالا به پایین كه منجر به انداختن حریف می شود استفاده می گردد. چهارمین حركت در هیان شودان، اولین حركت در سوچین و حركتهایی در كاتا از این قبیل هستند.
* بالا بردن: وزن بدن با خط فن به سوی بالا كشیده می شود. سومین فن در نیجوشینو و یا مشت به طرف بالا در هیان گودان مثالهایی برای این سبك هستند.
* آونگ: عموما در ضربات مشت و اعمال فشار از مركز بدن به پاها مورد استفاده قرار می گیرد. آن می تواند رو به جلو، رو به عقب و به سوی كناره ها باشد. البته همه این چیزها بستگی به جهت مشت دارد.
پ: قدرت درونی(انقباض و انبساط عضلات) در این سبك تاكید بر تحرك بدنی است.
اول: یادگیری اصول حركت بوسیله فن و تحرك بدن آسانتر است. هماهنگ ساختن تنفس، عملكرد عضلات و انتقال صحیح انرژی در مفاصل و تطابق این هماهنگی با فنون كوچك بعدی آسانتر است.
دوم: شما قدرت و انعطاف بدنی تان را بوسیله سلسله حركاتی افزایش می دهید. سپس، ترتیب درست كه شرط اصلی هماهنگی و كارآیی انقباض و انبساط عضلاتتان است را توسعه می دهید. به عنوان مثال اگر باسن و گردن شما به سوی جلو كشیده شود شما نمی توانید انرژی را به بدنه خود انتقال دهید تا چرخش قوی حاصل شود؛ همچنین عضلات پشت و جلوی شما قادر به انقباض نبوده و به آرامش كامل نمی رسند و در نتیجه تعادل بوجود نمی آید. تحركات اصلی بدن به شما می آموزد كه نرم و انعطاف پذیر باشید كه یادگیری این موضوع به وسیله حركت كوچك سخت و دشوار است. وقتی كه یك هنرجو به مرحله كمربند سیاه می رسد و مهارت ویژه ای در اجرای فن پیدا می كند، تحركات بدنی و شكل خارجی ملكه ذهنش می شود و تاكید هر چه بیشتر بر روی عملكرد عضله خواهد بود. در بیشتر فنون باید از تحركات بدنی و عملكرد عضله بطور هماهنگ استفاده كنیم. وقتی ما فضای كمتری برای حركت داریم، آن موقع است كه عملكرد عضله مهم به نظر می رسد. فنونی كه از تحركات بدنی بدون عملكرد عضله استفاده می كنند، فنون (بی روح) خوانده می شوند كه قادر نیستند در محدوده و فاصله كوتاه اثر بخش باشند.

گالری تصاویر