تبلیغات
空手道 گنابادرزم 空手道 - زنان و هنرهای رزمی
Gonabadrazm

زنان و هنرهای رزمی

نویسنده: رئیس انجمن چهارشنبه 26 مرداد 1384 ساعت 06:08 نظرات
زنان و هنرهای رزمی همراه با تاریخچه جالب و خواندنی ابداع كونگ فو سبك وینگ چون

هر فرد آماتور یا حرفه ای قبول دارد كه بیشتر افراد موفق در هنرهای رزمی از بین مردان هستند، اگر ما به گذشته بدون تعصب بنگریم مشاهداتمان این موضوع را تایید خواهد كرد. حال این سوال پیش می آید كه چرا زنان در این مساله كمتر از دیگر ابعاد زندگی فعال بوده اند. استاد ویكتور نماینده سازمان جهانی وینگ چون كونگ فو در اسپانیا و دارای رده 5 استادی بررسی و مطالعه دقیقی در رابطه با این موضوع داشته اند، به نظر ایشان زنان نباید فكر كنند كه برای هنر رزمی مناسب نیستند چرا كه داستانهای تاریخی خلاف آن را ثابت می كنند.
در تاریخچه پیدایش  (وینگ چون كونگ فو) تا زمانی كه این هنر توسط استاد بزرگ (ییپ من) برای اولین بار در هنگ كنگ بصورت علنی آموزش داده شد، سه زن نقش مهمی را ایفا كرده اند. اولین مورد راهبه بودائی بنام (نجی موئی) می باشد كه ابداع كننده (وینگ چون) بوده است. ایشان از طرف سلسله منچوری تحت تعقیب بودند در این جنگ و گریز از پیروزی های این خانم در مبارزات مهمی كه با مردان جنگجو داشته است صحبت شده. در زمانی كه این خانم در سنین پیری بوده است یكی از استادان بنام كونگ فو شائولین را در مبارزات پی در پی با شكست روبرو می نماید و آن مرد كه تحت تاثیر تواناییهای بی نظیر این خانم قرار می گیرد، با ایشان وصلت می نماید و در زمره شاگردان او درمی آید. دومین خانم (ییم وینگ چون) اولین هنرجوی این هنر بود كه این سبك به نام اوست. جالبست كه بدانید او نیز آموزش را اولین بار با شوهرش آغاز كرد. زمانیكه (ییم وینگ چون) برای همسایگان تنها یك خانم خانه دار محسوب می شد این سومین زن در عالم وینگ چون، یعنی عروس استادی كه (ییپ من) شاگرد او بود، افتخار آنرا داشت تا به همسرش تكنیكهای وینگ چون را آموزش دهد. شوهر این خانم كه پسر استاد بود افتخار آشنایی با تكنیكهای سری را نداشت چرا كه آن توانایی خاص تنها در این خانم دیده شد و از طرف پدر شوهرش مفتخر به دریافت تكنیكهای مرگبار گشت. همسر این خانم همیشه از او تقاضا می كرد كه تكنیكهای پیشرفته وینگ چون را به او آموزش دهد و البته او این كار را نكرد زیرا برای استادش قسم خورده بود.
در داستانهایی كه از دیگر سبكهای كونگ فو وجود دارد، زنان نقش موثری داشته اند. بطور مثال سبك (درنایی كه بدنبال طعمه است) كه توسط راهبه ای بودایی بوجود آمد. تنها استاد این سبك كه در قید حیات است مقیم كشور تایوان می باشد. این سبك دست كوتاه تنها سبكی است كه آدمی را بیاد وینگ چون می اندازد. مانند حالتهای نشست، مشتهای مستقیم، چسباندن دستها و غیره. همچنین سبك(چوكا شائولین) كه یك سبك كلاسیك جنوبی معبد شائولین است كه آنهم توسط راهبه ای بودائی ابداع شده است و آخرین استاد در قید حیات در این سبك در حال حاضر مقیم كشور مالزی می باشد.
البته در خارج از مرزهای كشور چین هم خانمهای جنگجوی دیگری بوده اند بطور مثال شاهزاده فیلیپینی (ژوزفینا) كه در سبك (اسكریما) سبكی كه مدت بیست سال در كنار سبك وینگ چون كونگ فو فعالیت می نماید استاد بنامی بود كه در قید حیات نیست. از حق نمی توان گذشت در نقاط دیگر جهان زنانی هستند كه در جنگجویی جایگاه مهمی را كسب كرده اند از جمع بندی مطالب فوق نتیجه می گیریم كه در قرن بیستم نیز خانمها می توانند جایگاه خود را در هنرهای رزمی بیایند.
جنسیت را نمی توان نادیده گرفت.
ما نمی توانیم به خود دروغ بگوئیم، چیزی كه كاملاً واضح و روشن است خانمها از نظر فیزیكی نسبت به آقایان ضعیفتر بوده و آسیب پذیر ترند. اگر چه شاید طرح این بحث از نظر خانمها خوشایند نباشد ولی شاخصهایی مانند قدرت، وزن، حجم اسكلت استخوانی، حالت تهاجمی و توانایی اجرای حركات انفجاری از نقاط قوت مردان در مقابل زنان می باشد. این تفاوت بزرگ بین زنان و مردان، زنان را وادار می كند تا برای مقابله با مردان خود را از نظر فیزیكی تغییر دهند و تقویت كنند. تمریناتی كه تكیه بر تاكتیك و تكنیكهای برتر و یا مهارت در یك سلاح دارد می تواند جایگزین این نقطه ضعف زنان در مقابل مردان باشد.
هماهنگی در اجرای تكنیك
در تكنیكهای تركیبی بانوان كمی با اشكال مواجه می شوند تا به سرعت جهات را از هم تشخیص دهند. این مشكل هیچ ربطی به جنسیت ندارد بلكه این مساله بر می گردد به تربیت خانوادگی، بطور معمول اولیا’ پسرها را در دوران كودكی با بازیهای سخت و حركات پیچیده سرگرم می كنند ولی به دخترانشان بازیهای آرام و كم حركت را توصیه می نمایند. این تفاوت تقریباً در همه ورزشها آشكار است.
چرا زنان به هنرهای رزمی علاقمندند؟
این ثابت شده است كه در مجموع بانوان بیشتر از مردان به اجرای حركات ورزشی تمایل نشان می دهند، ولی فكر نمی كنید كه در مورد هنرهای رزمی عكس این باشد؟ در حالی كه در طول تاریخ بیشتر از آقایان مورد حمله قرار گرفته اند. هنر رزمی وینگ چون راه حل مناسبی برای مقابله با این موارد را ارائه می نماید.
چرا زنان معدودی موفق شدند به درجات بالای رزمی برسند؟
1. تمرینات ناكافی: دیده شده كه خانمها مدعی هستند با مدت زمان كمتری می توانند به همان درجات رزمی آقایان دست پیدا نمایند. بعضی فقط چند ساعت در هفته تمرین می نمایند در حالیكه توقع دارند، همان توانایی مردان را در دفاع از خود بدست آورند، به همین دلیل آنها موفقف نمی شوند با آقایان برابری كنند. بانوان باید به اندازه مردان شاید هم بیشتر تمرین كنند و با همان كیفیتی كه مردان تمرین می كنند زیرا آنها باید با تكنیك برتر نیروی كوچك خود را تقویت نمایند تا هم پای مردان شوند.
2. تكنیكهای نمایشی: بانوان باید خودشان را به تكنیكهای موثر مسلح نمایند نه اینكه تنها به مشت و لگد اكتفا كنند. آنها باید نقاط ضعف حریف را در نظر بگیرند. آنها باید در مقابل مردها از تكنیكهایی كه آنها را از خط حمله حریف خارج می كند سود ببرند نه اینكه با آن مقابله كنند دیگر اینكه باید حالتهایی را انتخاب كنند كه از آن حالتها بدون داشتن نیروی زیاد ضربه موثر بزنند و در آخر باید بیاموزند كه چگونه نیروی حریف را بر علیه او به نفع خود استفاده نمایند.
3. رشد كم نیرو و حركات انفجاری: بانوان باید بیشتر روی تكنیكهایی تكیه كنند كه بتوانند نیروی بدن خود را با حركت به دستها منتقل نمایند. در كنار آن باید عضلاتی كه در اطراف مفاصل هستند تقویت نمایند و در هنگام تمرین از انگشتان، مچها، آرنجها، زانوها و لگن خاصره بیشتر مراقبت نمایند. در ضمن باید روی عضلات اندام تحتانی دقت فراوانی مبذول شود.
شایان ذكر است كه یك زن ورزیده به مراتب قویتر از یك مرد عادی است بدون اینكه تركیب بدنی و عضلانی او گویای این مطلب باشد.
برای تقویت عضلات یك هنرمند رزمی ضربه به كیسه بوكس و تمرین با حریف بهترین می باشد، این تمرینات قدرت آورند و باعث تناسب اندام هم می شوند.

گالری تصاویر